اخبار اخبار سیاسی

جای خالی «معلولان» در برنامه‌های کاندیداها

تبلیغات بنری

به گزارش سایت توژال. علی همت محمودنژاد، مدیرعامل انجمن دفاع از حقوق معلولان ایران اکونومیست در این خصوص به ایران می گوید: انتظارات ما از رئیس جمهور آینده تنها در چارچوب قانون حمایت از حقوق معلولان نیست، زیرا قانون مذکور حداقل قانون کشور برای رفع تبعیض علیه افراد دارای معلولیت است. معلولیت؛ این قانون بر رفع تبعیض های اقتصادی، اجتماعی و گاه بیولوژیکی تاکید دارد، در حالی که در مورد تبعیض اجتماعی و سیاسی مجاز نسبت به معلولان سکوت کرده و جایگاهی برای آن قائل نیست.

وی ادامه می دهد: زمانی که تبعیض سیاسی و اجتماعی علیه گروهی از جامعه ایجاد شود، هر چقدر هم که قوانینی برای رفع تبعیض اقتصادی و اجتماعی علیه آنها وضع شود، وضعیت این افراد با سایر افراد جامعه تفاوت چشمگیری خواهد داشت.

سخنگوی رسمی شبکه ملی تشکل های معلولان جسمی و حرکتی معتقد است: معمولاً در حوزه قدرت، مدیران و قانونگذاران وظایفی را در ارتباط با وضعیت فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، رفاهی، آموزشی و رسانه ای تعریف و تعیین می کنند، اما وقتی مکانی برای معلولان در حوزه انرژی در نظر گرفته نشده است و البته امکانات و زیرساخت ها نیز طراحی نشده است به گفته معلولان، در این زمان افراد دارای معلولیت در حقوق خود به طور قابل توجهی عقب مانده اند. ارائه سمت‌های سیاسی برای افراد دارای معلولیت، آنها را قادر می‌سازد تا افراد دارای معلولیت را در پیوست‌هایی که طراحی می‌شود، در پیوست‌هایی که تصویب می‌شود، در چشم‌اندازهایی که نوشته می‌شود و دستورالعمل‌هایی که صادر می‌شود، بگنجانند. در این صورت تبعیض کمتری نسبت به افراد دارای معلولیت وجود خواهد داشت.

محمود نژاد با تاکید بر اینکه افراد دارای معلولیت در مناصب سیاسی بسیار اندک هستند، تصریح می کند: به عنوان مثال در توزیع عادی جمعیت بین 3 تا 10 درصد افراد جامعه یا از معلولیت رنج می برند یا دارای معلولیت هستند درصد مدیران و قانونگذاران دولتی از میان افراد دارای معلولیت انتخاب می کنند؟

در این راستا از رئیس جمهور بعدی درخواست می شود که از مدیران دارای معلولیت در عرصه سیاسی و همچنین جلوگیری از تبعیض فرهنگی علیه این افراد و یا تبلیغات سیستماتیک علیه افراد دارای معلولیت در رسانه ها جلوگیری کند.

محمود نژاد همچنین به درخواست سایر معلولان از رئیس دولت چهاردهم برای احیای و اجرای قانون حمایت از حقوق معلولان برای ارتقای کیفیت زندگی و بهبود وضعیت معیشتی افراد اشاره می کند. دارای معلولیت وی در زمینه مناسب سازی و معیشت می افزاید: در ماده 27 قانون به صراحت آمده است که «دولت موظف است کمک هزینه معیشت افراد دارای معلولیت شدید یا فاقد کار و درآمد را با حداقل حقوق سالیانه تعیین و تعیین کند. اعتبارات لازم را در قوانین بودجه سالانه کشور لحاظ کند.» این در حالی است که دولت در احکام بودجه سنواتی این موضوع را نادیده گرفته و میزان مستمری را قیمت حداقل دستمزد می داند. ماده قانونی فوق مغفول مانده و دولت از اجرای آن خودداری می کند. بسیاری از شکایات افراد دارای معلولیت به دیوان عدالت اداری به دلیل احکام بودجه ای در این زمینه راه به جایی نبرده است و از آنجایی که دولت ها آمادگی لازم برای اجرای کامل قانون را ندارند، افراد دارای معلولیت با درهای بسته مواجه شده اند.

سخنگوی رسمی شبکه ملی تشکل های معلولان جسمی و حرکتی با تایید اینکه انتظار می رود نخست وزیر آینده قانون حمایت از حقوق معلولان را بر اساس مفاد این قانون اجرا کند، گفت: در تبصره یک قانون حمایت از حقوق معلولان بند 2 ماده 5 قانون، استفاده از سیستم ها توسط افراد دارای معلولیت شدید، تامین حمل و نقل عمومی و عمومی رایگان با ریل و اتوبوس در داخل شهرها و استفاده از سیستم های راه آهن عمومی و عمومی و حومه ای توسط این افراد به تصویب رسیده است. ذکر شده. این بدان معناست که افراد دارای معلولیت می توانند به راحتی سفر کنند. موضوع مناسب سازی شهری نیز یکی دیگر از موضوعاتی است که در چند سال گذشته روند بسیار کندی را طی کرده است.

وی تاکید می کند: تا حد امکان انتظارات افراد دارای معلولیت از نامزدهای ریاست جمهوری علنی شده است. البته هنوز هیچ یک از نامزدهای انتخاباتی از برنامه های خود برای بهبود وضعیت و چشم انداز افراد دارای معلولیت در این حوزه سخنی نگفته اند و با توجه به اینکه ۱۰ میلیون نفر در کشور دغدغه موضوع معلولیت را دارند، رئیس جمهور آینده باید به این موضوع فکر کند. نیازهای این 10 میلیون نفر به عنوان بزرگترین اقلیت در کشور باید بررسی شود.

کامران آراوان، مدیرعامل جامعه معلولین ایران وی همچنین با اشاره به تصویب قانون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت در سال 1396 به توژال گفت: از سال 1396 تمرکز تمامی انجمن های معلولان، فعالان و تشکل های مرتبط بر اجرا بوده است. قانون، اما با گذشت بیش از 6 سال از تصویب این قانون، درصد زیادی از آن اجرایی نشده است. به عنوان مثال بسیاری از مواد قانونی در حوزه مناسب سازی به طور کامل اجرا نشده است و در شرایطی که بسیاری از ساختمان های نوساز با این مفاد مطابقت نداشتند، تصمیم به پایان کار این ساختمان ها صادر شد.

وی ادامه می دهد: از سوی دیگر در تبصره ماده 2 قانون، وزارتخانه ها، سازمان ها، مؤسسات، شرکت های دولتی، نهادهای عمومی و انقلابی موظف شدند ساختمان ها و اماکن عمومی، ورزشی و تفریحی را به راحتی در دسترس و مفید قرار دهند. معلولان دستگاه های خدماتی موجود را در چارچوب بودجه مصوب سالانه خود تطبیق دهند که بودجه ای است که مشمول این عنوان نمی شود و عملاً این موضوع در اولویت دستگاه ها نیست.

مدیرعامل جامعه معلولان ایران یکی از خواسته های جامعه معلولان از دولت آینده را اجرای قانون حمایت از حقوق معلولان عنوان کرد و گفت: ذهنیت دولت چهاردهم باید با جدیت بیشتری مورد توجه قرار گیرد. در مورد مسائل معلولان و نگاه مسئولان به جامعه معلولان باید به این سمت برود تا هر قانونی با پیوست ویژه معلولان تصویب و تدوین شود. در این صورت قطعاً به همه دسته ها و انواع معلولیت ها رسیدگی می شود.

وی افزود: باید از نخبگان معلولان در تصمیم گیری و برنامه ریزی استفاده شود و در سمت های مرتبط با آنها یا باید به آنها کمک شود یا کسانی که در این زمینه متخصص هستند به کار گرفته شوند.

عرافان با اشاره به اینکه مشکلات و چالش های جامعه معلولان به سادگی با شعار حمایت از معلولان قابل حل نیست، خاطرنشان می کند: نخست وزیر دولت چهاردهم باید بودجه لازم را برای حل مشکلات معلولان تامین کند. جامعه معلولان کشور همه مناطق. البته بخشی از تامین بودجه سرمایه گذاری است چرا که بسیاری از افراد دارای معلولیت نخبه، هنرمند و فرهیخته جامعه هستند و تلاششان در جهت توسعه ملی است. بخشی از این بودجه برای پیشگیری از معلولیت، تشدید معلولیت و تشدید اختلالات در نظر گرفته شده است. این امر نگاهی پیشگیرانه و توسعه محور را برای جامعه به ارمغان آورده است و شاهد این موضوع مدال آوری ورزشکاران معلول در مسابقات پارالمپیک است.

تبلیغات بنری

khabarfarsi به نقل از توژال